Fiona Zondervan
Dieren geven me houvast in deze wereld.
Ik put hoop en moed uit hun aanwezigheid.
Ik verbeeld ze het liefst in steen maar ook in brons.
Hun kwetsbaarheid raakt mij diep.
Dieren geven me houvast in deze wereld. Ik put hoop en moed uit hun aanwezigheid. Ik verbeeld ze het liefst in steen maar ook in brons. Het gaat me niet alleen om de buitenkant, het uiterlijk, maar ook de binnenkant wil ik laten ervaren en zien.
Ik maak beelden van vogels en zoogdieren met vorm, veer, vacht en beweging als dragers. Een beeld is geen biologische illustratie: de houding, de spiermassa’s, het dier zèlf is het verhaal. Ik tracht accuraat te zijn in de weergave, maar niet noodzakelijkerwijs gedetailleerd. Het proces van kijken, bewust worden en maken is een indringende en persoonlijke zoektocht. Het dier in al zijn verschijningsvormen is onmetelijk boeiend. Hun kwetsbaarheid raakt mij diep. Dat probeer ik te verbeelden.
De vogels die ik de afgelopen jaren creëerde worden zowel in brons als steen uitgevoerd. De werkwijze van deze materialen is omgekeerd. De beelden van brons bouw ik op in boetseerwas, deze worden later gegoten. De beelden van steen hak ik uit. Opbouwen en weghalen dus. Het materiaal wat ik gebruik heeft effect op de vorm. Dat alles suggestie is is in steen nog beter zichtbaar. Maar ook bij de bronzen beelden, die op het eerste gezicht figuratiever zijn, is alles suggestie. De uitdaging is om zowel in brons als in steen een krachtige vorm neer te zetten die het dier, de houding en het materiaal ten volle tot zijn recht laat komen.
