Ewerdt Hilgemann

Elementair onderzoek heeft vanaf het begin het werk van Hilgemann gekenmerkt. Na experimenten in de jaren zestig met subtiele, witte houten wandobjecten die het licht vingen, ontwikkelde hij zich tot een conceptueel beeldhouwer, waarbij hij natuursteen gebruikte, evenals staal in reeksen van werken.

In 1980 introduceerde hij toeval en natuurlijke krachten buiten zijn controle in zijn werkwijze. Tot zijn verrassing ontdekte hij dat ook het onvoorspelbare onderhevig is aan natuurwetten, waarop hij al snel kon anticiperen.

Is er iets zachter dan lucht, iets dat vitaler is voor de mens, het in- en uitademen? En toch is diezelfde lucht in staat om grote stalen containers samen te drukken en te vouwen zodra de lucht eruit wordt gehaald. Die kracht is het gereedschap van Hilgemann geworden.