Ruud Zweypfenning

Ruud doorliep een bijzonder traject van bioloog naar kunstenaar. Het was een geleidelijk proces waarin wetenschap en kunst lange tijd naast elkaar bestonden. Tijdens zijn werkzaamheden als wetenschappelijk medewerker aan de universiteiten van Leiden en Amsterdam verdiepte hij zich in zijn vrije tijd steeds verder in beeldhouwtechnieken. Na twaalf jaar als bioloog werkzaam te zijn geweest, besloot hij zich volledig als beeldhouwer te vestigen. Een keuze waar hij, ook na ruim twintig jaar, geen moment spijt van heeft gehad.

Zijn achtergrond als bioloog is nog altijd duidelijk herkenbaar in zijn werk. Naast zijn kunstenaarschap was hij actief als Stadsbeeldhouwer van Haarlem en vervulde en vervult hij bestuursfuncties binnen diverse kunstenaars- en atelierverenigingen.

De keuze van zijn onderwerpen wordt sterk beïnvloed door zijn opleiding als bioloog. Dieren, mensen, planten en onderdelen van planten vormen een belangrijke inspiratiebron. Stoere, robuuste stieren die kracht uitstralen, een sikkeneurige roerdomp of een arrogante secretarisvogel: de natuur biedt hem de mogelijkheid om beweging, kracht en het spanningsveld tussen stilstand en dynamiek te verbeelden. Die verbondenheid met de natuur zit diep verankerd en weerspiegelt zowel zijn zekerheden als zijn twijfels.

Daarnaast vormen mythologische verhalen een belangrijke inspiratiebron. Figuren als Leda en Icarus geven uitdrukking aan universele thema's als liefde, kwetsbaarheid, vrijheid en twijfel. Zij vormen een andere vertaling van zijn gedachtewereld en krijgen in zijn sculpturen een eigentijdse, persoonlijke interpretatie.

Voor zijn beelden werkt Ruud bij voorkeur met boetseerwas. Dit materiaal biedt de flexibiliteit om een werk tijdelijk los te laten zonder dat het uitdroogt of zijn vorm verliest. Hij bouwt een beeld dan ook niet altijd in één keer op. Het is voor hem belangrijk dat het gevoel waarmee een beeld ontstaat, ook tijdens het verdere proces behouden blijft. Wanneer de rust of concentratie ontbreekt, zet hij een werk liever enige tijd opzij om het later, met dezelfde overtuiging en emotie, weer op te pakken.